Kinderen kijken met verrekijker naar ransuil met NatuurWijs

Ransuilen zijn met hun schutkleuren erg onopvallend en worden zelden gezien. Groot was dan ook de verbazing van NatuurWijzer Ghisêl Crielaard en de leerlingen van groep 5 van de katholieke basisschool John F. Kennedy in Breda toen ze er maar liefst vijf ontdekten in een boom.

De uilen zaten op hun roestplaats, de plek waar ze slapen. ‘We waren fruit aan het eten, in het bos, omdat het nogal winderig was. Opeens zag ik twee grote vogels wegvliegen. Ik ben toen voorzichtig gaan kijken en ontdekte nog drie ransuilen in de boom’, vertelt Ghisêl.
De ontdekking was toevallig. Ransuilen komen hier vanaf oktober overwinteren en vertrekken in het voorjaar weer naar het noorden. Het zijn rustige vogels die je nauwelijks ziet of hoort.

Onopvallende uil

Om de vogels niet weg te jagen verhuisden Ghisêl en de kinderen naar een zandplek verderop. Vanaf daar maakte een vader met een enorme telelens een foto. ‘Het ontdekken van zo’n ransuil is nog een hele kunst. Ze hebben schutkleuren en zwarte vlekken. Vaak kijk je tegen het licht in als je omhoog kijkt, waardoor je in de boom alleen wat schaduwen ziet zitten. De kinderen kenden de ransuil alleen uit de dierentuin,’ vertelt Ghisêl.

Ransuilen kijken met NatuurWijs

‘We zijn vervolgens in kleine groepjes terug gegaan naar de boom zodat iedereen de uilen goed kon zien. Het werd nog specialer, omdat iets verderop een ransuil was gesneuveld, er lagen heel veel veren. Bijna iedereen uit de klas ging naar huis met een echte ransuilveer.’

Onder de roestplek lagen uilenballen die uilen uitbraken als ze slapen. Ghisêl: ‘Die hebben we uitgeplozen. Er zaten schedels en botjes in. De kinderen vonden dat niet vies of eng. Het hoorde er gewoon bij. Het is ook hoe je er zelf mee omgaat. Een aantal uilenballen zijn mee naar school gegaan om daar te laten zien.’

Uitgeplozen uilenbal bij NatuurWijs

Educatief renspelletje

Omdat het een koude dag was, deed Ghisêl nog een renspelletje met de kinderen om het begrip voedselketen te illustreren en laten ervaren. Een groot aantal kinderen moesten zich als muizen verstoppen in het heidegebied. Een paar anderen waren ransuilen. Ghisêl: ‘Na vijf tellen liet ik de ransuilen los en gingen ze op zoek naar de piepende muizen, verscholen in het heide.
Je kunt variëren met het aantal uilen als het te lang duurt met het vangen van de muizen. Zo leren de kinderen meteen dat als er meer uilen zijn, de muizen sneller worden gevangen. Toen alle muizen gevangen waren, was het spel afgelopen. Aan de uilenballen hadden we gezien dat de uilen muizen aten. Dit spelletje was daardoor behalve leuk ook educatief.’

Onbekend bij vogelaars

Na afloop was iedereen onder de indruk van de ontdekking: de docent, de kinderen en Ghisêl. ‘Ze waren erg opgewonden. Dat kwam natuurlijk ook door de manier waarop ik reageerde. Ik was echt verrast en bracht dat over op de kinderen. We vonden het allemaal erg leuk een ransuil in het echt te zien.

Verborgen ransuil gezien bij NatuurWijs

De roestplek die we ontdekten, was nog niet bekend bij de vogelaars uit het gebied. Niemand wist dat de soort daar overwinterde. In het bos zat altijd wel een ransuilengroep, maar na beheerwerkzaamheden in het bos wist niemand waar de groep was gebleven.’

Omdat ransuilen zo onopvallend zijn, is het aantal ransuilen in Nederland slechts bij benadering bekend. Ghisêl heeft de waarneming daarom na afloop van de buitendag van NatuurWijs meteen ingevoerd op Waarneming.nl en doorgegeven aan Sovon, een organisatie die de vogelstanden in Nederland bijhoudt.

 

Tweet 0 keer gedeeld op Twitter

« Terug naar het overzicht