Leerlingen Alexander Roozendaalschool  tekenen boomskelet tijdens buitendag NatuurWijs

In Amsterdam doen op dit moment maar liefst 28 klassen mee aan het driedaagse programma van NatuurWijs. Elena Francissen maakt als consulent van het Amsterdams NME-centrum ANMEC scholen bekend met NatuurWijs én loopt stage als NatuurWijzer. ‘Door zelf de opleiding te doen kan ik scholen goed informeren over de opzet en inhoud van het programma.’

Ook Stéphanie Kannchen, werkzaam bij het Schooltuinenproject van de gemeente Amsterdam, loopt stage als NatuurWijzer. De voor de gelegenheid samengevoegde groepen 5a en 5b van de Alexander Roozendaalschool voor speciaal onderwijs nam ze in november mee naar het Rembrandtpark.

Stéphanie koos in overleg met de leerkracht die dag voor het thema ‘bomen’. ‘Op een beschutte plek begonnen we met een visualisatie. We deden alsof we een klein boompje waren en stonden in een kring met de ogen dicht. Hoe groei je dan? Je wortels in de grond, er stroomt water naar de bladeren, je groeit door de zon en het voedsel dat je maakt. Je takken worden sterk en groot. Je staat er alle seizoenen, het jaarrond.

Vervolgens mochten ze een boom uitkiezen en daar tien minuten tegenaan leunen en voelen, aan de grond eromheen, aan de stam. Daarna wisselden we uit. Wat heb je gezien? Wat voelde je? Hoe voelde jij je? Kon je de boom omduwen? Of stond deze juist stevig? Zo bracht ik de kinderen in contact met de natuur om hen heen.’

Boomskelet

Daarna accentueerden de kinderen met een stift de lijnen in hun handpalm. Die werden eerst vergeleken met de lijnen van een klasgenootje en vervolgens met de takken van een machtige boom. Stéphanie: ‘Er ontstond verwondering. Want hoewel de lijnen in de hand en de takken op het eerste gezicht niks met elkaar gemeen leken te hebben, zagen de kinderen inderdaad de handlijnen terug in de bomen. En zo ontstond verbondenheid.

Na de lunch speelden de kinderen op eigen gelegenheid. Ze bouwden hutten, renden tussen de bomen en de leerkrachten waren blij verrast over de aangename sfeer die tussen beide groepen 5 was ontstaan. ‘De kinderen waren niet bang om vies te worden’, vertelt Stéphanie. ‘Ze rolden allemaal van een heuvel af.’

leerlingen van Alexander Roozendaalschool rollen van heuvel tijdens buitendag NatuurWijs

 

Klimmen in bomen

Ook de leerkrachten gingen op in de activiteiten. Toen kinderen in een boom wilden klimmen, moedigden de leerkrachten hen zonder terughoudendheid aan. Een kind dat niet durfde, lieten ze begeleiden door een wat stoerder kind. ‘Ze pakten het geweldig op. Sommige kinderen klommen niet en bleven op de lage takken schommelen. Dat is natuurlijk ook helemaal goed. Deze activiteit gaf kinderen veel zelfvertrouwen.’

Ten slotte vertelde Stéphanie het verhaal van vogels met hoogtevrees die niet in hoge bomen durven te broeden. Dus maakte de groep lage nestgelegenheden – takkenrillen – waar deze vogels hun nest in kunnen bouwen. ‘De kinderen waren niet bang voor vieze handen en vroegen of ze mochten samenwerken. Hieraan kon ik zien dat ze goed door de leerkracht waren voorbereid, waardoor ze optimaal van de activiteit konden profiteren.

Alexander Roozendaalschool samenwerken voor takkenril tijdens NatuurWijs buitendag

We zijn bezig geweest van 9 tot 14 uur met een lunchpauze in het bos van drie kwartier en een momentje fruit eten in de ochtend. Tussendoor hebben we nog een renspel gedaan zodat de kinderen hun energie kwijt konden.’

Vermaken zonder klimtoestellen

ANMEC is verheugd over het grote aantal scholen dat meedoet aan het NatuurWijs-programma. ‘Voor een deel ligt dat ook aan de korting die scholen uit aandachtswijken krijgen’, vertelt Elena Francissen, consulente bij ANMEC. Maar scholen zijn ook bekend met het programma door de publiciteit die ANMEC eraan besteedt. De aanmelding verloopt overigens via NatuurWijs.

Veel NatuurWijzers gaan met leerlingen naar een natuurgebied buiten de stad. In Amsterdam vindt het programma vaak in een park plaats. Hoe is dat?

Elena: ‘Het is maar net wat je referentiekader is. Voor mensen die opgroeien in de natuur, is de stad misschien te druk. Die kunnen een stadspark niet als natuur ervaren. Je moet er meer je best doen voor bijzondere waarnemingen. Je mist er de weidsheid, de spanning van de kans een vos te zien of te verdwalen.

Maar voor kinderen die opgroeien in Amsterdam is zo’n park hun omgeving. Het doel van NatuurWijs is dat je je na zo’n dag buiten met de natuur verbonden voelt. Een belangrijk resultaat is dat de kinderen zich prettig voelen in die stadsnatuur. Elk kind kan leren zich te vermaken zonder speeltoestellen en omgaan met de elementen die in de natuur aanwezig zijn.’

Alexander Roozendaalschool bouwt hut van takken tijdens NatuurWijs buitendag

Wilde stadsnatuur

Stéphanie deed er alles aan om dat voor elkaar te krijgen. ‘Het was een uitdaging door een drukke fietsroute die door het park liep. Ik ben opzettelijk weggegaan van alles wat aan mensen herinnerde, zoals een speelplaats, fitnesstoestellen en weidebankjes. Na een kennismaking zijn we door het bos gewandeld. We zijn van de paden af gegaan en moesten takken opzij duwden om erdoor te kunnen. Weg van de mensenmassa en de prullenbakken.

Daarnaast heb ik drie dagen van tevoren de route die ik wilde lopen ontdaan van zwerfafval, omdat ik dat storend vind als je je in de echte natuur wilt wanen.’

De kinderen hadden door al deze voorbereidingen een geweldige dag. ‘Toen we terugliepen naar het beginpunt zag iedereen er moe en gelukkig uit. Allemaal blije gezichten. Aan het eind gaf ik ze mee: je hebt nu kennis gemaakt met de bomen en een vriend gevonden in het bos. Misschien kun je er zaterdag nog eens heen met je ouders en laten zien wat je allemaal hebt gedaan?

Een meisje zei: “Ik ga nu naar huis, trek mijn pyjama aan, ga lekker theedrinken op de bank en vertellen aan mijn ouders wat ik vandaag heb meegemaakt.” Dat is toch hartstikke leuk?’

Tweet 0 keer gedeeld op Twitter

« Terug naar het overzicht